شعر فصیح ازادبیات کهن عرب است ولی شعر آزاد توسط شاعران عرب خوزستان بصورتهای مختلفی سروده شده است که انواع مختلف دارد که عبارتند از:

هوسه یا یزله:که نوعی شعر رباعی است و بیشتردرون مایه حماسی دارد و در عروسی ـ عزا ـ جنگ ـ نزاعها خوانده میشود هوسه را در زبان فارسی یزله میگویند.

هنگام یزله کردن جمعی دور یزله کننده گرد می آیند و پس از آن شاعر یا یزله کننده هوسه اش را میخواند و پس ازاتمام هوسه جمعیت با پایکوبی مصراع چهارم را با خواننده هوسه همسرایی میکنند.

چوبیه یا کوبیه :نیز دارای چهار مصراع است که واژه ی ردیف ۳ مصراع نخست لزوما" با شمشیر حرکاتی انجام میدهد و جمع فقط با همسرایی پاسخ میدهند.

آثار این نوع پایکوبی در فلاحیه شادگان باقی است اما نوعی از چوبیه در میان بنی طروف و دشت عباس و کلا" غرب خوزستان رایج است که گروهی دست به دست هم میدهند رقصی همانند (دبکه) انبانی کردی انجام میدهند

از انواع شعر میتوان به موال ـ ابوذیه ـ عتاب ـ دارمی ـ الحدو ـ مباراه ـ درسه ـ الریحانی ـ الرکبان ـ نایل ـ گلاید یا قلایدـ القصاید الشعبیه و الفصحی ـ المیمر یا المجمر که هریک ویژگیهای خاص خود را دارد و در آینده سعی میکنم  در مورد آنها مطا لبی را خدمت شما بنگارم به تفصیل سخن خواهم گفت

اقتباس از کتاب ارزشمند انگلو و بنگلو در آبادان نوشته محقق و نویسنده گرامی ایرج ولی زاده

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم دی 1389ساعت 11:53 توسط محمدامین قیم بهمنشیری|